Joost opperde een maand of twee geleden om, naar aanleiding van het concert van het Ulfts Mannenkoor waarvan wij in onze speelruimte volop konden genieten, de term zangschaak in te voeren. Nou, hij heeft het geweten !!
De uitspraak wekte alle creatieve ( muzikale ) geesten in en rond Antonia tot leven. Gisterenavond was het de beurt aan de mysterieuze PIANOMAN. Nee, niet Billy Joel, Wibi of Horowicz. Nee, een doodgewone man die onze speelruimte binnen kwam, omdat hij op de daar aanwezige piano wilde spelen.
En toen gingen we in de fout: we moedigden hem aan om dat te doen. In onze naïviteit gingen we er van uit dat hij zachtjes pingelend op de achtergrond de rapidpartijen zou begeleiden.
Niets van dat alles !! Hij speelde goed, maar helaas ook hard. Tien minuten konden we muziek en denken nog combineren - toen was het op. Na een vriendelijk verzoek van ons om te stoppen, verliet de geheimzinnige pianist onze speelruimte.
De enige die schade op liep was Bas:  hij verloor zijn 1e partij en  ....   nee, het is geen smoes, de pianist kreeg de schuld.
Een bijzonder begin van de avond. Ook bijzonder mooi dat Hermann weer terug was en een vriend mee bracht ( Michael ). Laatstgenoemde drukte onmiddellijk zijn stempel op de avond door zijn drie partijen te winnen. Een prestatie die ook door Eric werd gerealiseerd.
 
Stand na twee rapid avonden:  ( Totaal 6 partijen )
(  * achter de naam betekent dat die persoon 3 partijen heeft gespeeld.  )
 
** Raymond            5
** Adrie                   4
    Bas                     4
    Bram                   4
** Michael  *            3
    Eric  *                  3
    Joost                   3
** Henk O.             2,5
** Thijs   *              2,0
    Han                   2,0
    Frans                 2,0
** Johan  *             1,5
    Hermann KH  *  1,5
    Herman H.         1,5
** Joachim   *         0,0
    Ton                     0,0
 
Derde ronde:  Zie jaarplanning.
 
Joost P.

Hoeveel herrie kan een schaker verdragen? Beroemd is het verhaal van  een WK match tussen Larsen – Portisch in de Rotterdamse Doelen. Het Leger des Heils had de grote zaal gehuurd en dat leidde tot een akoestische uitbarsting van apocalytische proporties. Beide schakers sprongen bijna van hun stoel tot aan het plafond. Maar dat was nog maar kinderspel bij wat ons overkwam….

Op vrijdag de 16e januari speelden wij de SOS wedstrijd tegen de Elster Toren. Een cruciale wedstrijd, bij verlies, was het seizoen wel over. We moesten eigenlijk gewoon winnen. Raymond en Johan moesten passen, Eric en Frans namen hun plaatsen over. Locatie was het zeer gezellige cafe In Den Ommelanden, en daar kunnen ze echt wel een feestje bouwen, daar kwamen we snel achter….

We zaten goed en wel achter de borden of daar barstte het feest los. Tot over 80 decibel bij open staande deur, dat is het geluid van een wekker die naast je afgaat. Dat had Frans gemeten, die had tijd zat want binnen een kwartier kon hij zijn koning al om leggen. Foutje gemaakt, ja dat zal wel. Voor straf moest hij urenlang toekijken. Nou, dat was ook geen pretje. Henk moest tegen Eric de Visser (rating 1745)  en zag een detail over het hoofd en moest vervolgens  uren lang in de verdediging. De witte d-pion was achtergebleven en werd door veel zwarte stukken onder vuur genomen, die moest behouden blijven anders dreigde een totale collaps van de witte stelling.

Dat begon al goed….

Maarten speelde zijn geliefde damegambiet, maar  kreeg ook geen voordeel en moest een lange taaie partij spelen.Thijs idem dito, een stelling zonder open lijnen of andere aanknopingspunten. Veel manoeuvreren dan maar. Eric kreeg na een iets mindere opening wel de overhand en leek te gaan winnen. Bram had duidelijk last van de muziek, hij heeft de neiging om naar de muziek te gaan luisteren vertelde hij na afloop. Dat kost tijd en aandacht, oei hoe ging dat aflopen?

Henk had eindelijk de verdediging van de d-pion op orde, maar nu kwamen de zwarte f- g- en h-pionnen plots gevaarlijk opzetten. Nou dat weer. Donkere wolken trokken zich samen, en dat op een onbewolkte avond... Iedere keer als Maarten langs kwam lopen, keek hij bedenkelijker. Gelukkig zit er altijd wel een tegenkans in de stelling. Als de d-pion opgespeeld kon worden, waren er  kansen. Nadat zijn tegenstander zijn beste mogelijkheid had gemist, kwam de tegenstoot! En met een swindeltje werd daarna de f-pion geofferd, na acceptatie kregen de witte torens opeens vrij spel. Wit won 2 pionnen en kon wat materiaal afruilen. Plots was het blad gedraaid en gaf zwart zich gewonnen.

Maarten kreeg uiteindelijk zijn remise. En Eric won inderdaad, had hij ook wel nodig zei hij na afloop. Hieronder volgt  zijn verslag.

Verslag Eric:

Solide partij op bord 5.

Na een aantal teleurstellende resultaten in de externe competitie wist ik dan eindelijk weer eens een partij tot een goed einde te brengen. Mijn tegenstander wilde een Philidor spelen, maar besloot een pionstorm op de damevleugel te realiseren. Daarmee wist hij uiteindelijk mijn e4 pion te slaan. Ondanks dat ik een pion minder had op dat moment, geeft stockfish een +1 voor wit. Niet veel later staat onderstaande stelling op het bord. Na Ddc4 dreigde mat en in plaats van te rokeren (de enige juiste zet in die stelling speelde mijn tegenstander d5). Na 20 minuten diep beraad besloot ik dat het veilig was om de pion op c6 te pakken. Het bleek inderdaad veilig en een aantal zetten later stond de rechter stelling op het bord. Hier vond ik de winnende zet.

Loper a4 om het paard te pennen en uiteindelijk een kwaliteit te winnen. Daarna was het een kwestie van heen en weer schuiven en stukken ruilen om de stelling te vereenvoudigen. Dat lukte aardig en nadat zwart de dameruil afsloeg en in plaats daarvan mijn pion op a2 sloeg, was mat onvermijdelijk voor zwart. Speel het maar eens uit. Zwart koos voor de Kd7 variant waardoor het mat in 3 werd vanuit onderstaande stelling.

Onder het aanzwellende gedreun van allerlei feestmuziek nam ook Thijs remise aan. We waren er bijna, nu Bram nog. Dit zijn Brams indrukken:

Vrijdag 16 januari speelde ons zestal Maarten,Thijs,Henk,Frans,Eric en ik uit tegen Elster Toren,de speelzaal bevond zich boven een cafe waar de muziek op een hoog volume stond. Dat herinnerde mij aan een speelzaal in Aalten waar ook de muziek op de achtergrond zeer luid klonk. Ik als muziek liefhebber/fanaat krijg dan de neiging om met mijn voeten het ritme van de muziek te volgen wat niet echt bevorderlijk is voor de concentratie op het schaakbord. Ik verloor toen in Aalten mijn schaakpartij omdat ik meer naar de muziek luisterde en mijn focus niet op mijn schaak partij had. Ik moest dus mezelf dwingen om in Elst me niet te laten meeslepen door de luide muziek waar ze overigens wel goede muziek afspeelden,dat moet worden gezegd. Ik speelde op bord 4 tegen Mike Peters(rating 1485) met zwart en mijn tegenstander opende met wit voorzichtig maar wel solide. Lange tijd bleef de partij in evenwicht maar de klok ging ook een rol spelen. Op de 42e zet had ik nog 7 minuten over op mijn klok en mijn tegenstander 25. Vanuit het cafe beneden hoorde ik Radar love van the Golden Earring, een prachtig nummer. Ik plaatste mijn handen op mijn oren en moest me echt gaan focussen op de schaakpartij wat me gelukkig lukte. Mijn tegenstander ging vol in de aanval met zijn 2 torens gericht op mijn koning maar ik rekende net iets dieper in de stelling en gaf mijn tegenstander schaak waarbij hij een loper ging verliezen. Mijn tegenstander had berekend dat hij mij schaakmat kon zetten met zijn torens maar ik had 1 zet dieper gerekend, mijn loper kon de aanval op mijn veld g 7 pareren. Met nog 4 minuten op mijn klok lokte ik mijn tegenstander in de val door een schaak met mijn loper op zijn koning waarbij ook zijn toren werd aangevallen door mijn prachtige loper. Mijn tegenstander gaf onmiddellijk op en ik voelde me in hogere sferen. Ik had de verleiding weerstaan om me te laten meeslepen door de muziek op de achtergrond en koel te blijven in tijdnood. Uiteindelijk wonnen we met 4-2 van Elster Toren, goed gedaan mannen! Op naar de volgende overwinning! (Bram Blasman).

Na afloop nog even aan de tegenstanders gevraagd of er altijd zo’n herrie was, dat bleek zo. Geen wonder dat ze onderaan staan…..

Henk Oosterink

Door Henk Oosterink.

Wat doe je op zo’n zaterdag na de feestdagen? Liggen uitbuiken of ga je iets actiefs doen, bijvoorbeeld snelschaken in Arnhem? Die vraag werd door Johan en Henk snel beantwoord...snelschaken natuurlijk. Op de dag dat de Trump gekte culmineerde in een inval in Venezuela, en op de dag dat Nederland ondersneeuwde, vertrokken de twee onverschrokken helden van de Kameleon naar Arnhem. Het sneeuwde behoorlijk die ochtend, ons tijdschema was niet berekend op files, maar halverwege stonden de matrixborden wel plots op 50…. Oei, komen we wel op tijd? Het ging er om spannen, Johan zag zich zelfs genoodzaakt om door rood te rijden.  Eerst probeerde hij nog met: “Het was nog oranje toch…?” Nee, het was knetter rood. Maar nood breekt wetten. Dat dacht Trump waarschijnlijk ook, als hij nog denken kan tenminste..

Gelukkig waren we op tijd. Het toernooi zat als volgt in elkaar: per partij krijg je 3 minuten en 2 seconden. Eerst spelen we 3 voorrondes van 3 partijen, dus 9 in  totaal. Daarna pauze en dan de finale ronde. In die finale ronde groepen van 8 (of 7) man die 2x tegen elkaar spelen. Wij speelden in totaal 21 partijen omdat we met 7 man in de finale groepen zaten.

Henk startte in een zeer sterke groep met zelfs de latere winnaar (rating 2200+), 3 snelle nederlagen. Daarna ging het iets beter, 2,5 uit 6. Johan kwam in de eerste 9 partijen tot slechts 1,5…. U leest het goed, hij kwam slechts tot 1,5 punt….Ik zou het er nog even inwrijven had ik hem gezegd. Bij deze.

Het was verder een prima georganiseerd toernooi, dat kan je aan de gebroeders Wille wel over laten. De sfeer was zeer gemoedelijk.

Maar nu de finale groepen, Johan in groep L en Henk in groep K. Johan had zich inmiddels warm gespeeld en ging los als de brandweer, Henk kon hem amper bij houden, hij kwam tot 6,5 uit 12, net een halfje te weinig voor een prijs. Johan denderde maar door en pakte met 10 uit 12 zelfs de eerste prijs in zijn groep. Voorwaar een prestatie van allure! Hij mocht een enveloppe met inhoud aannemen. Henk had zich inmiddels al schadeloos gesteld met een boek over Swindels  (je tegenstander belazeren in een voor jouw verloren stelling, echt iets voor Henk).

Tijd om naar huis te gaan, terwijl Johan begerig zijn enveloppe open maakte, keek Henk nog even tevreden naar zijn nieuwste boek. Topdag!

Op de weg terug hadden we de tonale klanken op de achtergrond en de volle maan op de voorgrond.

Over een paar weken is er snelschaken in Winterswijk, wie gaat er mee?

Hier onder nog een potje die ik won, deze grap had ik Johan nog laten zien vooraf.