Door Henk Oosterink.
De regiocompetitie heeft zijn aanvang genomen, de eerste wedstrijd speelden we tegen Rokade uit Lichtenvoorde. Speellocatie was weer horecagelegenheid De Koppelpaarden, om precies te zijn Het Koetshuis. Vroeger stonden de paarden hier te hinniken, nu zijn het de schakers.
Joost had een opstelling gemaakt met mij (Henk) aan bord 1, maar ik gaf Joost van Winssen die eer. Joost is de betere schaker en zo zou ik mooi de sterkste schaker ontlopen. Helaas trof ik aan bord 2 Gert Jan Van Vliet een 1900+ speler…… Boontje komt om zijn loontje.
Op bord 3 zat Joost Pöpping, op 4 zat Ton, Adrie op 5 en op 6 Fred. Het kon beginnen.
Om met mezelf te beginnen, ik maakte een kostbare positionele inschatting fout en zag hoe veld e5 in witte handen kwam. Mijn tegenstander was was een stuk slimmer dan ik, hoe is het mogelijk…, en gaf me geen kans om me los te wurmen. Verdiende nederlaag dus.
Joost speelde tegen Jan Hahne, die wil altijd wel remise volgens Joost, en dat werd het ook. Een bord vol met pionnen en allebei een stuk (niet in de kraag). Geen spektakel voor Joost P. maar een rustig, bedaard potje bejaardenschaak.
Ton pakte ook een remise mee, volgens Joost had hij kunnen winnen als hij een pion had doorgeschoven. Desgevraagd antwoordde Ton dat hij het wel had gezien, maar niet aan had gedurfd. Beetje jammer is dat wel, maar een remise is al heel wat. Vraag bord 2 maar….
Adrie dan, hij speelde snel, “ik denk altijd in de tijd van de tegenstander”, wist hij naderhand schrander op te merken. Dat werkte blijkbaar goed. Ik zag op een gegeven moment een min of meer gelijke stelling, maar die wist hij toch in winst om te zetten. Volgens mij omdat de tegenstander een toren moest geven om een pion af te stoppen. Goed gedaan Adrie, we zijn trots op jou. Hij gaat nu 10 dagen naar Slovenië, dik verdiend!
Joost van Winssen mocht op bord 1 zijn klasse laten zien. Hij speelde zijn tegenstander langzaam maar zeker helemaal in de hoek, deze kon op een gegeven moment geen pootje meer verroeren. Hij zette zijn koning op de h-lijn en moest na een paardezet constateren dat hij mat stond. Joost bewees daarmee het gelijk van bord 2 om van plaats te wisselen, eigenlijk had bord 2 beter op bord 6 kunnen gaan zitten, want wat daar allemaal gebeurde….
Ten slotte Fred, tja die Fred. Hij speelde tegen een jongeling genaamd Hartemink, en hij kwam dik gewonnen te staan. Op een bepaald moment stonden de witte dame en de beide torens op de zwarte koning gericht. Dit had de beslissing moeten zijn, maar het ging helemaal fout. Uiteindelijk moest hij een toren inleveren en niet veel later zelfs de koning omleggen. Jammer Fred, volgende keer beter.
Daarmee kwam de eindstand op 3-3, een redelijk begin van ons regioteam. Volgende keer gaat het team winnen….toch?
Op de terugweg waren we oogverblindend, doordat de wagen van Joost achterin wat zwaarder beladen was, stonden de koplampen op groot licht te schijnen. Dit tot groot plezier van de tegenliggers, die ons allen groetten met het knipperen van de lampen.