Er zijn stellingen bij het schaken die een natuurlijke schoonheid hebben. In sommige stellingen zit de schoonheid in het komische; bijvoorbeeld mijn favoriet, de 'Irish Pawn Centre', waarbij je het voor elkaar moet krijgen om drie van je eigen pionnen op elkaar te stapelen op de E-file.
Andere stellingen laten de geoefendheid van een matpatroon zien; bijvoorbeeld de 'Mona Lisa Checkmate' - veelvuldig gebruikt door GM Hamilton.
De mooiste posities zijn echter te vinden op een druilerige dinsdagavond op de vereniging. Onvoorspelbaar && onverwacht; een stelling die je wenkbrauwen doet fronzen. Schoonheid in de ontwikkeling, erotiek in het gevolgd hebben van standaarden, tezamen leidend tot symmetrie.
Een viertal prachtig geplaatste paarden. Eric had nog wel de vervelende opmerking dat een diagonaal patroon mooier was geweest; nog vervelender was dat ik hem daarin gelijk moest geven. Desalniettemin kunnen Johan && ik troost putten uit het feit dat we in ieder geval niet bang hoeven te zijn voor de uitspraak: "Een paard aan de rand is een schand".