De kameleon laat zich gelden tijdens de zonovergoten simultaan op zondag 6 september. Thijs, Herman en Eric waagden het om de degens te kruisen met voormalig Nederlands kampioenen Anne Haast, Tea Lanchava en Fleur Westerhof. Eric trad als eerste aan tegen mevrouw Lanchava. Na een matige opening stond hij als snel een stuk achter. Commentaar van Tea was “je hebt een rekenfoutje gemaakt, hé.” En dat was een accurate en pijnlijke opmerking. Ze stond alweer iets te vlot aan het bord en zo had ik over het hoofd gezien dat het ongedekte stuk, stiekem toch gedekt stond na een paar afruilen. Met de moed der wanhoop en het zweet onder de oksels toch maar een beetje proberen wat te creëren nog, maar Lanchava zorgde ervoor dat ik met iedere zet meer in de knel kwam te staan. Op dat moment nam Fleur Westerhof, het aanstormende talent uit Doetinchem het stokje over. En in eerste instantie ging zij rustig verder waar haar compaan mee was begonnen. Ik zag nog één mooie zet om een pionnetje te winnen met een remove the defender tactiekje in de volgende stelling (Txb2).
Tot mijn verbazing speelde Westerhof daarna de zet Dc1 om de toren te beschermen. Dat levert een extra toren op dacht ik zo, want ze mag mijn toren op f2 niet pakken, want dat is geforceerd mat. Dat deed ze wel en zo pakte Eric zwaar tegen de verhouding in een puntje.
Thijs was inmiddels recht tegenover Eric gaan zitten en had het ook zwaar tegen Tea Lanchava. Zijn dame werd bijna ingesloten, maar wonder boven wonder kwam Thijs eruit en zijn push the passed pawn techniek leverde hem na het nodige uitwisselen van materiaal ongeveer de volgende stelling op.
Met 2 pionnen meer, moest het toch lukken om het volgende punt veilig te stellen. Maar dan komt toch dat verdomde eindspel weer om de hoek kijken. Thijs had prachtig berekend dat hij de toren kon winnen en dan toren tegen pion had. Alleen had Tea berekend dat hij diezelfde toren dan weer op moest geven voor die passed pawn van haar. Het commentaar was “je koning staat te ver weg”. Ook dat was weer even accuraat als pijnlijk. Er had meer in gezeten, maar remise tegen een Nederlands kampioen en de complimenten van een Doetinchemse schaakgoeroe is toch mooi meegenomen.
Als laatste nam Herman plaats achter het bord. Herman speelde een degelijke pot schaak tegen Lanchava en daarna tegen Westerhof. Na de afruil van alle stukken had Herman een dubbelpion op de e lijn en Westerhof een vrijpion op de a lijn.
Herman eindigde met zijn dame op a8 om de pion tegen te houden, maar moest opgeven toen de witte dame hem kwam opzoeken op b8. Westerhof gaf daarna aan dat dit wel op remise te houden was geweest voor Herman. Of dit accuraat is, weet ik niet, maar wel weer pijnlijk.
Al met al kunnen we concluderen dat het erg warm was in Doetinchem, Eric ontzettend veel geluk heeft gehad en Thijs en Herman de boeken in moeten voor het eindspel. Fred bedankt voor de mental support en een beetje schaduw.