Berichten

De Big Mac smaakte een stuk minder !!

Door Joost Pöpping. Dinsdag 6 maart 23.30 uur:  Twee zwijgende figuren, in een witte bestelwagen, worden waargenomen op de Rijksweg richting Doetinchem. Een nadere beschouwing laat ons zien dat het Bas en Raymond betreft. Waar de heren, na wederom een zege in de interne competitie, elke week opgewekt hun weg zoeken naar de McDonalds om zich daar op BigMacs te storten, is het dit keer kommer en kwel. Beide werden op een nederlaag     "getrakteerd " in de OSBO - wedstrijd tegen Doesborgh 1.  Bas probeert de schuld nog aan de gordijnen in de speelzaal te geven. Raymond doet er het zwijgen toe - hij is op waarde geklopt. Hoe is het zo gekomen ?? Om 21.30 uur maak ik een rondje langs de borden en maak enkele aantekeningen: ** Raymond: Slaat een pion, wordt vervolgens verrast door een Damezet. Kost een pion. ** Egon: Altijd scherp spel. Speelt gambiet. Mooi loperspel. Zijn tegenstander heeft een open h-lijn - zijn Koning staat erg onveilig. ** Harry: Heeft meer ruimte achter een ( deels ) vastgeschoven pionnenketting. Wel gevaar over open g - lijn. ** Henk: Tegenstander heeft geïsoleerde pion op d5. Heeft wel het loperpaar, maar dat is onmachtig. Henk staat beter. ** Bas: Lijkt een pion te kunnen winnen. Gevaarlijk, want zijn koning staat op de tocht. ** Han: Han staat van ons team veruit het beste. Kwaliteit voor + twee torens op de open d - lijn. Ik besluit de stelling van Han te noteren, want daar ontstaat wat moois. Ik ben net klaar en de partij is al beslist. ( Zie diagram ) Goed gedaan Han.
Het wordt weer gelijk als Bas het slachtoffer wordt van zijn onveilige Koning. Hij verliest pion na pion en moet opgeven. Uit de analyse bleek, volgens Bas, dat hij had kunnen winnen. Dat zullen we nog een tijd moeten horen. Bij de partij van Henk past mij slechts 1 woord te noteren: BRILJANT!! De rest zal hij hier zelf noteren. Joost bedankt, ik neem het hier even over. Na mijn debacle in de interne competitie tegen beeldhouwer Kees Jansen, kreeg ik dinsdag een tegenstander met de naam Steinhauer. Dat beloofde niet veel goeds. Ik mocht overigens invallen voor Johan Oppewal. U weet wel, die man die mij, met het nodige fortuin uiteraard, versloeg in Lichtenvoorde. Een overwinning waar hij nog heel lang op zal moeten teren, want mijn messen zijn geslepen. Aan mij dus de dankbare taak om Johan te doen vergeten…. De partij zelf was vrij enerverend, vond ik tenminste.
Joost neemt het weer over. Raymond blijft een pion achter en omdat dat twee verbonden vrijpionnen zijn is de stelling onhoudbaar. Zijn tegenstander speelt optimaal en wint verdiend. Lang geleden dat Raymond verloor. Het is nu 2-2, dus Harry en Egon kunnen aan de bak. De gehele avond heb ik veel vertrouwen in de stelling van Egon. Hij moet er in kunnen slagen om de vijandelijke Koning ( die erg onveilig staat ) de das om te doen. Uiteindelijk lukt het pas tegen half twaalf. De conclusie van Egon:  " Op een gegeven moment stond ik verloren, " - dat was mij ontgaan.  Harry speelt fantastisch in het late eindspel. Nadat hij zijn Koning voldoende heeft beschermd, weet hij ( door schaakjes met de Dame ) de vijandelijk Koning naar voren te lokken en daarbij twee vrijpionnen te creëren. Promotie van 1 van zijn vrijpionnen is door de witspeler vervolgens niet meer te verhinderen. Door de 4-2 zege staan we alleen op de derde plaats en is het verblijf in de derde klasse weer voor een jaar veilig gesteld. Laatste ronde: Donderdag 19 april in Lichtenvoorde tegen Zevenaar 3. 

Tweede team lijdt kansloze nederlaag

Op de avond voor Valentijnsdag hadden we gedacht dat tegenstander Doesburg 2 voor ons tweede team een verrassing mee zou brengen. Niets bleek minder waar. Met gedegen spel gingen de 4 Hanzestedelingen aan het eind van de avond met een verdiende 1-3 overwinning naar huis. Op bord 2 had John het al snel te kwaad. Ik denk dat hij schrok van een aanval op zijn Koningstelling. Na een mislukte tegenactie stonden plotsklap twee stukken in. Een kon hij er nog redden. Het tweede stuk ging vervolgens, net als de partij, verloren. Ben gaf een vervolg aan zijn goede spel van de laatste tijd. Niet alleen in de interne maar nu ook in de externe competitie zet hij zijn beste beentje voor. In een vastgeschoven stelling met een niet doorslaggevende pluspion kwamen beide spelers remise overeen. Kees had het moeilijk op bord 3. Hij raakte de kwaliteit achter, maar met zijn sterke loperpaar kwam hij goed terug. Uiteindelijk ging hij in mindere positie door de vlag. Joost speelde weer eens een erg wisselvallige partij. Tegen tien uur dacht hij wel te kunnen winnen. Om half twaalf stond hij in de eindstelling een pion achter. Beide spelers hadden nog slechts luttele minuten op de klok en waren beide blij met de puntendeling. Na 4 ronden hebben we wel onze doelstelling voor het seizoen al behaald: Iedereen die wil kan ervaring opdoen met OSBO - wedstrijden !! Joost

Wie is nou die vierde Noor ?

De laatste kilometer van mijn wekelijkse tochtje Dichteren - Terborg fiets ik wat harder. " Zouden ze er nog zijn ?" Tegen beter weten in speelt die vraag al een week lang door mijn hoofd. Terug naar vorige week: ik kom nietsvermoedend in de speelzaal en word daar geconfronteerd met een zestal boomlange jongemannen die zich om onze schaakspullen verdringen. In een hoekje zie ik Fred en Tom angstig uit hun ogen kijken. We worden toch niet van onze kostbare spullen beroofd !? Niets blijkt minder waar. We worden bezocht door een aantal nieuwsgierige Russen die graag een partijtje tegen ons willen spelen. Het zijn volleyballers van de club Gazprom Surgut uit Siberië ( google maar ). Ze zijn een tweetal dagen in De Roode Leeuw ondergebracht voor de wedstrijd in Doetinchem tegen Orion. Aan mij de eer om de eerste partij te spelen. Met klok ( 10 minuten ). Wat ik al denk gebeurt ook. De vriendelijke R(e)us blijkt goed te kunnen schaken. Al snel sta ik een stuk achter. Dat wordt me te gek. De Russen moeten immers niet denken dat zelfs hun volleyballers Nederlandse schakers zo maar van het bord kunnen vegen. Voor je het weet staan ze vervolgens in je achtertuin. Ik krom mijn rug en weet het stuk terug te winnen, waarna mijn tegenstander de kluts kwijt is ( zal wel van de Wodka genipt hebben ). Onze Russische vriend geeft niet op en speelt nog een drietal partijen tegen Egon en zoekt vervolgens na een remise tegen Joost ( pat ) zijn kamer op. Of het door die puntendeling komt weet ik niet, maar de volgende dag vegen ze Orion van de mat. Als mijn favorieten noemde ik Kasparov, Kortsjnoi, Karpov. Mijn Siberische tegenspeler kwam met Karjakin. Generatiekloof duidelijk aanwezig. Wel begrijpelijk, want vorig jaar was Karjakin de uitdager van Carlsen in het gevecht om de wereldtitel. Toen ik daarover nadacht viel het me op dat de achternaam van zoveel top - Russische schakers met een K begint. Denk nog aan Kramnik. Na een vreemde gedachtenkronkel kom ik via de 4 K 's bij de 4 S-en uit een grijs verleden. De 4 Noorse S- en die eind jaren 80 ( denk ik ) de dienst uitmaakten in de schaatssport: Stensen, Stensjemmet, Storholt en ................. ?? Wie is nou die 4e Noor ?? Nog een voor de liefhebber: De 4 Dalton Brothers. Joe was er 1 van. Wie zijn de andere 3 ?? Volgende week graag de oplossingen van dit nijpende probleem. Joost

Hollands verliest, toch nog happy end in Lichtenvoorde

’s Ochtends lange rokade (3x0), ’s middags bingo. Dat is de kortst mogelijke samenvatting van mijn avontuur op het rapid toernooi in Lichtenvoorde, op zaterdag 28 januari. Tsja, waar te beginnen in een verslag over zo’n dag. Eerst locatie en organisatie dan maar. Hulde natuurlijk voor De Rokade, dat ze dit leuke evenement weer organiseerden. En wat een prijzen! Voor iedereen iets leuks, en dan nog bleven er flessen wijn staan. De organisatorische probleempjes in het ochtendprogramma (computer deed het niet of zoiets) konden we daardoor snel vergeten. Wel is het een beetje vreemd dat om onduidelijke redenen gekozen is om 6 in plaats van 7 rondes te spelen. ‘Zijn we mooi om half vier thuis’, verklaarde de voorzitter. Alsof we naar Lichtenvoorde komen om snel weer thuis te zijn. Juist niet! Je wilt er juist een keer lekker even uit. Lekker als jongelui onder mekaar een dagje achter het schaakbord hangen. Kan niet lang genoeg duren. Dan de zaal. Het Zwaantje heeft natuurlijk naam en faam, maar oh jongens wat een primitief gedoe met de catering: gepruts met bonnetjes en vooral: lang wachten. Tijd voor een beetje modernisering. Genoeg geklaagd. Het schaken was als vanouds: rete-spannend. Ik begon met een totaal maffe partij tegen de uiteindelijke nummer 3, die ik niet eens kansloos verloor. Het gaat te ver om elke partij te analyseren – sowieso lastig omdat noteren niet nodig is bij rapid. Maar een paar opvallende zaken moeten toch wel genoemd. Ten eerste Joost P. die boven zichzelf uitstijgt en lang aan kop gaat van de Kameleon delegatie. Dan Han B. die zich van zijn gebruikelijke onverslaanbare kant toont en leuk meedoet in de middenmoot van het klassement. En ere wie ere toekomt, ‘onze’ Maarten M. die lang meedingt naar een plekje in de top-drie. Maar dan. De Oh Oh’s zal ik ze maar noemen. Henk O. en Johan O. Na voor allebei een totaal verloren ochtend bungelden we onderaan de lijst en zaten we aan bord 20 en 21 te spelen. De borden waar niet eens meer een digitale klok voor beschikbaar was. Gelukkig lukte het om in het middagdeel toch wat puntjes te verzamelen, waarna het hoogtepunt van de dag in de laatste partij zat: O. tegen O. Met O. op wit. Henk houdt niet van de makkelijke weg en koos voor de Hollandse verdediging. Toevallig had ik daar net die ochtend zelf al klop mee gekregen. Hetzelfde overkwam nu dhr Oosterink. Hij speelde dapper de f5, na enige tijd zelfs gevolgd door g6, wat een paar levensgrote risico’s met zich meebrengt zoals iedereen weet die wel eens Hollands speelt. En jawel, daar kwamen de witte paarden, eentje over rechts en even later eentje over links. Dit leidde tot gevoelig materiaalverlies waarna het voor wit een kwestie werd van geduldig in de hoek drijven en afmaken. Zo kreeg voor ondergetekende de dag toch nog een happy end. Met 2,5 uit 6 (zelfde als Joost en Han) weliswaar blijven steken in het rechter rijtje maar veel belangrijker: eindelijk eens gewonnen van de backyardprofessor.

Schaken bijna net zo oneerlijk als het gewone leven....

Gisteravond speelde ik in ronde 12 tegen Fred Pronk en kwam door een nonchalante zet al snel in de problemen. Fred speelde goede zetten en had bij de onderstaande stelling nog meer voordeel kunnen halen dan die ene pion die hij al had. Hij speelde Pe3 omdat hij na Pxf6 en Dxf6 vreesde voor Dxf2. Maar wit kan gewoon rokeren. Beter was slaan op F7. Zie stelling:
En na Lh6+ kunnen de stukken de doos in. In het verloop van de partij maakt Fred een beslissende fout (hij werd afgeleid door opruimende en vertrekkende spelers) en ging alsnog onderuit. Had hij niet verdiend. Henk oosterink

Informatie

Opgericht anno 1997

Speellocatie

De Roode Leeuw
Sint Jorisplein 14
7061CN Terborg

Agenda

No events