Door Joost Pöpping en Henk Oosterink.

Joost en ik gingen naar Dieren, naar het open NK schaken om daar deel te nemen aan een 4-kamp. Op die manier konden we mooi aan onze rating werken, dat is zeker gelukt, maar wel op een andere manier dan die ons voor ogen stond…. hier een verslag van ons wedervaren. 

Eerst de visie van Joost.
Eind juli: tijd voor zelfkastijding ! Het open NK schaak in Dieren valt bijna altijd samen met een verblijf in Doesburg. Ik pas daar op hond Noa en kat Evy op.Zo ook dit jaar. Mooi om weer eens mee te spelen bij de vierkamp - groep. Maandag 27 juli was het zo ver. Na overleg met shih-tzu Noa zou ik 12.15 uur naar Dieren fietsen. Op het moment supreme zag ik mij geconfronteerd met een hevig bibberend hondje. Blijf, blijf - las ik in haar grote donkere ogen.
Maar ja, de schaakplicht riep en ik ging op weg. Laat ik maar open kaart spelen: het werd niets !! Ik kon het bibberend hondje niet uit mijn gedachten krijgen. Zelfs de bidon water, die mijn opponent op tafel had gezet en die de grootte had van Noa, kreeg na een krachtzet bibberneigingen. Kortom: Geen concentratie - geen punt.Op dinsdag ging het iets beter. Na een leuke, leerzame partij die ruim 3 1/2 uur duurde, moest ik mijn koning omleggen.
Uit ronde 3 op woensdag komt bijgaand partij.

(Na zet 27 Ke1)
Vreemd is hier dat ik tijdens de partij lang dacht: ik sta wel aardig goed. Nu ik naar het diagram kijk word ik niet vrolijk.
De verbonden zwarte torens op de tweede rij. Ik had het geheel onnodig toegestaan. Toen hij het paard offerde, dacht ik foute boel, afblijven !! Maar ja, ook dat leverde niets op. Mijn tegenstander had het goed gezien en won niet alleen van mij, maar ook de groep - goed voor 50 euro !
Conclusie: Het waren drie leuke dagen. Ik ben al een tijdje op het punt aangeland dat het resultaat er niet meer al te veel toe doet. Spelvreugde staat voorop.

Henks kijk op deze dagen.
Dag 1 Twee nullen….
De zaal is al bomvol als ik arriveer, het Open NK Schaken is al een week aan de gang en dan is het nu onze beurt. Joost komt met de fiets vanuit Doesburg, waar hij en Elly aan het oppassen zijn. Ik kom met de trein, kost me ongeveer 45 minuten plus 15 minuten lopen. We babbelen wat en gaan op onze plaatsen zitten. De bedenktijd  is 1.40 uur plus 10 seconden. Na zet 40 krijg je er een half uur bij. Dat kunnen lange partijen worden…. De gong wordt geslagen en we gaan aan het werk, ik heb wit en Joost zwart. Ik speel mijn d4 gambiet en offer een pion, normaal krijg ik er wel spel door, maar vandaag ben ik gewoon te sloom. De stukken verdwijnen en de pluspion blijft op het bord, ik heb geen compensatie. Er dreigt zelfs tijdnood en daarom ga ik all in. Het wordt all nothing. De eerste nul is binnen. Joost dan maar, ik kijk en zie dat hij al heel snel een stuk is kwijt geraakt. Hopeloos, oordeel ik met een kennersblik. Joost vecht nog wat door, maar gaat uiteindelijk ook nat. Tweede nul. Oei, geen best begin, morgen dan maar?

Dag 2 Slappe remise en opnieuw blunder van Joost, oorzaak zielig hondje?
Nieuwe ronde nieuwe kansen, Joost maakt een getergde indruk, ik voel dat hij klaar is voor revanche. Helaas is zijn tegenstander dat niet...
Ik speel op de 2e dag een degelijke maar vrij slappe partij tegen Van de Bergh. Als hij remise aanbiedt, neem ik het maar aan, er zit geen muziek meer in de stelling. De nul is weg, zullen we maar zeggen. Joost daarentegen heeft de wind opnieuw flink tegen, hij staat alweer een stuk achter, hoe doet hij dat toch? Later blijkt dat hij de keuze had om een loper of een pion te slaan, hij koos voor de pion….Dat bleek geen goed idee te zijn. Ondanks  wat tegen spartelen, gaat hij opnieuw onderuit. Dag later hoor ik van het zielige hondje, is dat de oorzaak van het concentratiegebrek? Zielige hondjes zijn niet leuk.

Dag 3 Vechtremise en een derde nederlaag.
Ik neem het op tegen Anton Schermer, die vroeger lang bij het schaakblad New In Chess werkte. Later bleek dat ik 2 boeken naast mijn bed had liggen die hij geproduceerd had. Niet dat het veel uit maakt. Ik maak een foutje in het vroege middenspel. Na een beetje ingewikkelde afruil, blijk ik een zwakke pion op c3 te hebben, ik vecht zo lang mogelijk om die te behouden. Daarnaast zoek ik wat compensatie mocht ik hem verliezen. Ik wil me niet op de borst kloppen, maar ik weet me er redelijk uit te vechten. Ik pak een pion terug en houd druk op een randpion, misschien zit er zelfs winst in? Dan staat Joost plots naast me, hij heeft opnieuw verloren en vertrekt. Hij maakt een aangeslagen indruk. Mijn tegenstander biedt dan ook op eens remise aan, ik neem het dan maar aan. Kan ik ook naar huis. Een ervaring rijker en veel elo punten armer stap ik op de trein. En zie daar, de stoomtrein staat er ook, toch leuk.

Hier mijn laatste en minst slechte partij…

Verslag door Johan Oppewal en Henk Oosterink.

De Kameleon promoveert na eclatante overwinning in play-off.

De zes mans formatie van De Kameleon heeft met 6-0 een glansrijke overwinning behaald op het 2^e team van DSG Pallas uit Deventer. De Terborgenaren hebben hiermee promotie naar de tweede klasse van de SOS competitie afdeling Oost van de Nederlandse Schaakbond afgedwongen. De play-off werd dinsdagavond gespeeld in Terborg.

Gemakkelijk ging het niet, aan alle zes de borden moest felle strijd geleverd worden en gingen de kansen op en af. Shooting star Thijs moesten we ditmaal missen, Henk en Johan deden een stapje opzij. Waarbij Henk zijn rol vooral zag in het observeren van de wedstrijd en het steunen van zijn teamgenoten met woord en gebaar. Hier en daar een schouderklopje, een knipoog of een opgestoken duim. Het zijn kleine gebaren, maar kunnen een speler net over het dode punt heen helpen…

Aan bord 1 maakte meervoudig clubkampioen Raymond van Gessel zijn reputatie volledig waar en versloeg zijn op papier (nog) sterkere opponent met een even geniaal als gedurfd plan, hij offerde vroegtijdig een stuk tegen drie pionnen. Op een gegeven moment kon zijn tegenstander op d5 slaan, hij deed dat met het paard (plus 0,4), maar slaan met de pion had wit een plus van 3,5 opgeleverd. Maar hij miste dat. Uiteindelijk wist Raymond twee zwarte pionnen naar de eindstreep te dirigeren waarna het voor de witte stukken over en uit was. Hij speelde het eindspel als een Magnus Carlsen, aldus zijn tegenstander Tom Karthaus.

Aan bord 2 behaalde Maarten Marneth een knappe overwinning op Henk van Tol…. Hij had geen schouderklopje nodig, hij redde zich zo ook wel. Hier een impressie van zijn tegenstander: “Na een ongebruikelijke opening kwam er een stelling op het bord zonder Dames, en met ieder een dubbelpion. Zwart met 4 tegen 2 pionnen op de damevleugel, en Wit met 5 tegen 3 op de koningsvleugel. Om kort te gaan: tot zet 36 ging het ongeveer gelijk op, maar toen zette ik in een moment van schaakblindheid mijn paard op een verkeerd veld. Niet lang daarna kon ik opgeven”.

Aan bord 3 wist Bram Blasman zijn partij te winnen met degelijk spel. Deze partij duurde het langst. Bram zat zo diep in de partij dat hij er geen benul van had dat er al helemaal niks meer op het spel stond, behalve zijn eigen eer. Die heeft hij meer dan gered, met zijn punt erbij stond er maar liefst 6-0 op het scorebord! Bram speelde een prima seizoen, waarbij vooral zijn focus op viel. Bram zit in zijn eigen wereld en laat zich niet meer af leiden. Al helemaal niet door opgestoken duimen enz.

Hier Brams verslag: Op dinsdag 9 juni was het uur van de waarheid of liever gezegd de uren van de waarheid omdat schaak partijen vaak langer duren dan 1 uur. We moesten een promotie wedstrijd spelen tegen Pallas 2 uit Deventer thuis in onze prachtige ruime speelzaal in Antonia. Bij winst zouden we promoveren naar de 2e klasse, spanning alom. Ik speelde op bord 3 met zwart tegen Jasper Zweedijk (rating 1712)) en hij had een tpr van rond de 1900, concentratie vereist dus! De eerste 10 zetten verliepen redelijk in evenwicht in een Viena Falkbeer gambiet met een plus 0,6 voor de witspeler Jasper Zweedijk.

Maar op zet 11 ging Jasper Zweedijk in de fout met de zet pion b3 om zijn loper te ontwikkelen naar veld b2.Ik voelde mijn killer instinct naar boven komen en speelde loper b4 om zijn ongedekte paard aan te aanvallen, mij tegenstander kon zijn paard dekken met loper b2 maar ik had berekend met dame d4 zijn paard 2 x werd aangevallen. Zijn enige keuze was zijn koning naar veld d2 om stukverlies te voorkomen. Vanaf dit moment speelde ik gelukkig de meest voor de hand liggende zetten om Jasper Zweedijk te omhelzen met een Anaconda omhelzing. Ik had mijn verdediging op orde, niet veel kon mij gebeuren alleen de focus verliezen in een winnende stelling. Mij tegenstander dacht nog kansen te hebben om zijn a -pion te laten promoveren maar dat was kansloos, die pion kon ik makkelijk stoppen met een paard dat promotie voorkwam. Ik dreigde juist met promotie van een pion en de koning van Jasper Zweedijk stond mijlen ver om dit te voorkomen. Zie de partij maar. Voor mijn gevoel een partij waarin ik Jasper Zweedijk overwalste. Tenslotte: We wonnen met 6-0! Iedereen gefeliciteerd met de overwinning en promotie naar klasse 2!

Aan bord 4 beleefde Joost Pöpping een ware emotionele achtbaan doordat hij afwisselend gewonnen, verloren en toen toch weer gewonnen stond. Knap schaakwerk en vooral hulde vooral het doorzettingsvermogen, want hij gaf niet alleen zijn pluspion weg, maar nog 1 extra. Ook hier deed een opgestoken duim wonderen, Joost vocht zich bewonderingswaardig terug in de partij. Zijn tegenstander had iets te veel drive want hij speelde zelfs nog door toen hij met een kale koning tegenover twee (!) dames stond. Ik mocht van mijn teamleider pas opgeven bij mat, verklaarde die, daarmee aangevend hoe geharnast de Deventenaren in deze strijd stonden.

Verslag Joost:
Op bord 4 speelde ik met wit tegen Gorrit Smit. Het werd de vermaledijde Franse Verdediging.Gezien het verloop kenden we hem allebei niet erg goed. Ik misschien nog het beste - na zet 7 stond ik een gezonde pion voor. Dit voordeel hield ik vast en toen de Pallas speler op zet 24 een dubbelpion kreeg en op zet 25 dameruil moest accepteren, had hij er wel genoeg van en wilde opgeven. "Het mocht niet van de teamleider", was zijn commentaar na de partij. Laatstgenoemde had het prima gezien, want vanaf dat moment ( en na de zet d4 - d3 die de zwarte Koning de gelegenheid gaf mijn stelling binnen te dringen ) ging het voor mij van kwaad tot erger. Gorrit won twee pionnen, maar miste gelukkig ook de kans om de partij, met nu twee verbonden vrijpionnen, snel te beslissen.
Feitelijk ging hij ten onder aan gretigheid. Hij sloeg mijn pion op a6 waarna ik een matdreiging in de stelling kon brengen. De Pallas speler kon dat nog afwenden, maar dat kostte wel een toren. De overige ca. 30 zetten waren voor de bühne. Uiteindelijk zette ik hem met twee dames mat. ( Hij nam op het laatst de woorden van de teamleider wel erg serieus. )
Conclusie: Gezien de eerste 25 zetten was mijn zege zeker verdiend. Aan het eind was hij zeer gelukkig !!

Aan bord 5 speelde Frans Eijgenraam een wilde partij waarbij hij een paar pionnen morste. Maar ook hier deed een goed getimed schouderklopje zijn werk. Frans rechtte de rug en vocht zich naar de winst, Knap werk van deze deze altijd aanvalslustige Kameleonspeler.

Hier zijn verslag:
Met zwart werd de openingszet e4 beantwoord met c5, de siciliaanse verdediging. Doordat de voortzetting niet optimaal was, kwam zwart met een dubbelpion te zitten wat de verdediging niet ten goede kwam. Wit won uiteindelijk eerst drie pionnen voordat het tot de stand in het diagram kwam. Blind voor het gevaar werd de vierde pion geslagen door de dame. Dat was zet 40. Zwart antwoordde met 40 .. Dd2 met matdreiging op g2. Wit kon nu op geen enkele manier de zwarte koning schaak zetten en zette nu Pe2. Na zwarts 41 .. De1 , 42 Pg1 .. volgde 42 .. Dg3. Wit restte niets anders dan het paard slaan met de dame, 43 Dxf4. Dit kwaliteitsoffer kon de uiteindelijke winst van zwart niet meer tegenhouden: 0-1

Eric speelde aan bord 6 tegen Benjamin van Kleef en had vrij snel een voordeel van een loper tegen 2 pionnen. Tot zijn eigen ontsteltenis gaf hij zomaar een stuk weg en stond hij plots een pion achter. Nadat hij een pion terug won en een paard tegen loper ruilde, kon zijn a-pion doorlopen. Maar hij speelde eerst 2 onnodige koningszetten, daarom kon zijn tegenstander ook promoveren, daarna ontstond een wilde en onnavolgbare slagenwisseling. En die leidde uiteindelijk tot een gewonnen eindspel voor Eric. Wat een vechtlust!

De tweede klasse is gewaarschuwd: dit team van de Kameleon is voor niemand bang!

Eindstand schaakprobleem 2025 / 2026

Deelnemers:                               Aantal keer:           Totaal punten:

Gefeliciteerd, Henk.

Wielrenner Eddie Merckx had als bijnaam De Kanibaal, omdat hij bijna alles won wat er te winnen viel. Bij Schaak Vereniging de Kameleon uit Terborg hebben we onze eigen Kanibaal, Raymond van Gessel. Hij slaagde er dit seizoen in om alle competities te winnen. Hij won het snelschaken, het rapidschaken, het kampioenschap en afgelopen dinsdag ook nog de beker. Het gerucht gaat dat hij een stuk aan zijn huis heeft laten bij bouwen om alle bekers een plek te kunnen geven….

De bekerstrijd was dit keer bijzonder spannend, omdat zijn tegenstander Thijs Brugman een zeer sterke partij speelde. Thijs was amper terug van 6 weken buitenland of hij moest al plaats nemen voor de finale van de beker. Hij won een pion en leek regelrecht op de winst af te stomen, totdat hij tot ontzetting van de toekijkende clubleden, plots zijn toren weg gaf. Einde van alle illusies.

“Ik was er nog nooit zo dicht bij om hem te verslaan” verklaarde hij na afloop. “De winst komt iedere dag een dag dichterbij….”.

Raymond heeft naast het schaken nog een andere grote hobby, het kijken en verzamelen van films. Zijn collectie bedraagt inmiddels 9000 DVDs met films….Zijn compaan Bas moet het met 4 a 5000 films doen, kortom het zijn echte liefhebbers.

Hiermee sluit de Kameleon het seizoen af en volgt er een pauze van 3 maanden. Of het eerste team dan in de 2^e of 3^e klasse speelt, is nog niet bekend, maar promotie behoort nog steeds tot de mogelijkheden.