De slotavond in Arnhem zou duidelijkheid moeten geven over de vraag wie er kampioen ging worden en wie er zou promoveren naar de 2e klasse. Wij konden kampioen worden maar ook overal naast grijpen. Spanning verzekerd, zou je zeggen. Spannend was de rit er naar toe anders wel, Joost heeft een reputatie op te houden als het om zijn stuurmanskunsten gaat. In het verleden reden we bijna frontaal op een tegenligger op een rotonde….We reden links op een weg die toch geen eenrichtingsverkeer bleek te zijn….We wilden afslaan bij een oprit…..kortom never a dull moment. Met welke kamikaze actie Joost ons op de terugweg verraste leest u aan het einde van dit verslag.
We moesten tegen Theothorne, bij winst of gelijkspel waren we in ieder geval gepromoveerd.
De partij van Frans was het eerste beslist. Frans werd verrast door een paard dat op veld f7 insloeg.
Hij moest het offer aanvaarden, anders verloor hij de toren op h8. Wit had het goed gezien en na een grootscheepse afruil had hij zeven pionnen tegen Frans vier met een loper. Uiteindelijk moest Frans de loper voor twee pionnen geven. De resterende pion was een randpion op de a - lijn die Frans niet stoppen kon.
Bij de analyse vertelde de witspeler dat hij ( lang geleden ) in de hoofdklasse heeft gespeeld.
Bij Joost ging het beter. Een gemakkelijke zege voor de met wit spelende Joost. De zwartspeelster gaf ( volgens eigen zeggen ) bewust een loper voor twee pionnen. Helaas voor haar had ze overzien dat ze daarna geconfronteerd werd met een loper die zowel haar dame als haar toren aanviel.Met een toren voor en de dames ondertussen van het bord was het voor Joost een makkie het punt binnen te halen.
Johan liet een remise lopen en ging voor de winst. Op zich een te prijzen instelling, maar hier liep het verkeerd af. Hij had twee torens, zijn opponent een dame en beiden 3 pionnen. Tot Johan f3 speelde, stond zijn Koning veilig achter de pionnen op f2,g3 en h2. Na zijn zet kreeg de zwarte dame weer spel. Uiteindelijk verraste een pion op de h - lijn, dat schaak zette, Johan. De Koning moest weg en dat kostte een toren.
Bram kreeg met zwart het koningsgambiet tegen zich. Hij speelde op zijn bekende manier met Le7 en Lh4. Wat ik er van gezien heb, is dat het op een gegeven moment een herhaling van zetten werd. Daarna werd het remise op aanbod van Bram.
Ikzelf mocht tegen de sterke Cor Vrouenraats (rating 1925), ik had al zo’n vermoeden en had daarom een variant op het Frans voorbereid. Dat kwam gedeeltelijk zo op het bord. Op zet 18 had ik simpel Tae1 moeten spelen, met gelijke stelling. Ik begon te prutsen en ipv, een aanval moest ik verdedigen. Uiteindelijk gaf ik op in een stelling die plus 1.5 voor zwart was…...Ik meende waarschijnlijk dat na gxh3 Txh3 volgde, maar dat kon helemaal niet meer. Sjonge jonge wat een kluns ben ik af en toe…..
Raymond kreeg een eindspel met dames en een pion of 4, dit wist hij op zijn bekende wijze te winnen. Helaas heb ik er verder weinig van gezien. Wederom een sterk optreden van onze kopman.Uiteindelijk werd Theothorne kampioen en staan wij nog te wachten op de laatste uitslagen. Mochten de laatste wedstrijden een voor ons gunstige uitslag hebben, kunnen we nog promoveren.
Op de terugweg werden we door een mede weggebruiker met lichtsignalen en handgezwaai gewaarschuwd. Wat was er aan de hand? Het bleek dat Joost al vanaf Arnhem zonder licht gereden had…..Dit werd snel hersteld en we kwamen weer veilig in Doetinchem aan.
Henk Oosterink